تبلیغات
(¯`''•.* نسیم اندیشه *.•''´¯) - لیلی و مجنون

یک شبی مجنون نمـــــازش را شکست


بی وضـــــــــــــو در کوچه لیلی نشست  


عشق آن شب مست مستش کرده بود


فارغ از جام الستش کـــــــــــــــــرده بود


گفت یا رب از چه خوارم کــــــــــــرده ای


بـــــــــــــــــر صلیب عشق دارم کرده ای


خسته ام زین عشـــــــق دل خونم مکن


مــــــــــــــــن که مجنونم تو مجنونم نکن


مـــــــــــــــــــــرد این بازیچه دیگر نیستم


این تـــــــــــــو و لیلای تــــــو من نیستم


گفـــــــــــــت ای دیــــــــوانه لیلایت منم


در رگت پیــــــــــــــــدا و پنهانــــــت منم


ســـــــــــــــــــــالها با جور لیلا ساختی


مـــــــــــــــــــن کنارت بودم و نشناختی   


عشــــــــــــــــــق لیلی در دلت انداختم


صــــــــــــد قمار عشـــــــق یکجا باختم


کــــــــردمت آواره صحــــــــــــــرا ، نشد


گفتم عاقل میشوی امـــــــــــــــــا نشد


سوختم در حســـــــــــــــــرت یک یاریت


غــــــــــــیر لیلا بــــــــــــــر نیامد از لبت


روز و شـــــــــــــب او را صدا کردی ولی


دیـــــــدم امشب با منـــــــی گفتم بلی


مطمئن بـــــــــودم به من ســـــر میزنی


بر حــــــــــــــــــریم خانه ام در می زنی


حال ، ایــــــن لیلا که خوارت کـــرده بود


درس عشقش بـــــــــی قرارت کرده بود


مـــــــــــــرد راهش باش تا شاهت کنم


صد چـــــــــو لیلی کشته در راهت کنم


شعر از: مرتضی عبداللهی





طبقه بندی: لوح دل، شعر و ادب،

تاریخ : سه شنبه 15 مهر 1393 | 08:30 ق.ظ | نویسنده : حسین | نظرات